کحب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کحب . [ ک َ ] (ع مص ) بر کون کسی زدن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
کحب . [ ک َ ] (ع اِ) غوره ٔ سبز انگور. (منتهی الارب ). غوره ٔ انگور. (ناظم الاطباء). واحد آن کحبة است . ◄ کون . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).