کج گردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کج گردن . [ ک َ گ َ دَ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان چناران بخش حومه ٔ شهرستان مشهد. جلگه ای و معتدل . سکنه ١٥٠ تن . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
کج گردن . [ ک َ گ َ دَ ] (ص مرکب ) که گردن کج دارد. اَحدَل . حَدلاء. (یادداشت مؤلف ). ◄ ذلیل . توسری خور. مظلوم . مقابل گردن شق .