کج فرمای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کج فرمای . [ ک َ ف َ ] (نف مرکب ) کج فرما. کج فرماینده . که بر ناراست امر کند. که طریق صواب و صلاح نفرماید. که موافق صلاح نگوید : کارها تنگ گرفته ست بدوی روزه ٔ تنگخوی کج فرمای . فرخی (دیوان چ دبیرسیاقی ص ٣٨٨).