کثمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کثمة. [ ک َ ث َ م َ] (ع ص ) زن سیر و پرشکم از شراب و جز آن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) .
کثمة. [ ک َ ث ِ م َ ] (ع ص ) سماروغ درشت و سخت . (از منتهی الارب ). گل و لای غلیظ. (از اقرب الموارد) . درشت و غلیظ. مؤنث کثم . (ناظم الاطباء). کماة کثمة؛ سماروغ درشت و سخت . (منتهی الارب ). رجوع به کَثِم شود.