کثبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کثبة. [ ک ُ ب َ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ) (از معجم البلدان ).
کثبة. [ ک ُ ب َ ] (ع اِ) اندک از آب و شیر یا جرعه مانندی که در آوند باقی باشد، یا به اندازه ٔ پری کاسه از آب و شراب و اندکی از طعام و شراب و از خاک و جز آن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ یک دوشیدن از شیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).ج، کُثَب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ هر چیز فراهم آمده ٔ سپس کمی . (منتهی الارب ). هر گرد آمده و مجتمع شده سپس کمی . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ زمین هموار پست میان دو کوه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). زمین هموار پست میان دو کوه و یا میان دو پشته . (ناظم الاطباء). ج، کُثَب . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).