کتیت

کتیت . [ ک َ ] (ع مص ) کَت ّ. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). شروع غلیان نبیذ و جز آن قبل از شدت یافتن . (از اقرب الموارد). رجوع به کت شود. ◄ برانگیخته شدن مرد از خشم . ◄ بانگ کردن کره شتر. ◄ بانگ کردن مرد از شدت خشم مانند کره شتر. ◄ نرم و آهسته رفتن کسی یا گام نزدیک گذاشتن در تند رفتن . (از ناظم الاطباء) . و رجوع به کَت ّ شود.

کتیت . [ ک َ ] (ع اِ) آواز جوشش دیگ . ◄ آواز غلیان نبیذ و شیره .(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) . نرم جوشیدن دیگ و کوزه ٔ نو که آب در او کنی . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ بانگ شترجوانه یا اول بانگ آن و هو فوق الکشیش . (منتهی الارب ). بانگ شتر جوانه یا اول بانگ آن . (آنندراج ). اول بانگ شتر جوان و آن فوق کشیش است . (از اقرب الموارد) . بانگ نرم کردن شتر. (تاج المصادر بیهقی ). ◄ آوازی شبیه بانگ شتر جوانه که از سینه ٔ مرد خشمناک برآید از شدت خشم . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) مرد زُفت . (منتهی الارب ). بخیل . (از اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) رفتار نرم و آهسته یا گام نزدیک گذاشتن در شتافتگی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء).