کتک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کُ تَ) (اِ.)<BR>۱- عصا و چوبدستی.<BR>۲- (مص م.) زدن، ضربه زدن. ؛ ~خور سفتی بودن از کتک خوردن پروا نداشتن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کُ تَ) (اِ.)<BR>۱- عصا و چوبدستی.<BR>۲- (مص م.) زدن، ضربه زدن. ؛ ~خور سفتی بودن از کتک خوردن پروا نداشتن.<br>