کبوتر دوبامه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کبوتر دوبامه . [ ک َ ت َ رِ دُ م َ / م ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کبوتری است که آشیانه ٔ معین نداشته باشد. (آنندراج ). کبوتر دوبرجه . ◄ کنایه از شخص هردری است که به یک جا ثبات و قرار نگیرد. (آنندراج ). شخصی که به یک جا ثبات و قرار نگیرد. (فرهنگ فارسی معین ) : جایی نمی روم ز در و بام این حرم نی زان کبوتران دو رنگ دوبامه ام . سنجر کاشی (از آنندراج ). ◄ زنی که بجز شوهر خود با دیگران رابطه دارد. (فرهنگ فارسی معین ).