کاگل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاگل . [ گ ِ ] (اِ مرکب ) مخفف کاهگل . (ناظم الاطباء).
کاگل . [ گ َ ] (اِ) کلک و قلم تحریر. ◄ نی میان تهی که در میان آب روید. (ناظم الاطباء). ظاهراً تحریفی است از کاکوگل .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاگل . [ گ ِ ] (اِ مرکب ) مخفف کاهگل . (ناظم الاطباء).
کاگل . [ گ َ ] (اِ) کلک و قلم تحریر. ◄ نی میان تهی که در میان آب روید. (ناظم الاطباء). ظاهراً تحریفی است از کاکوگل .