کاگل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گِ) (اِ.)<BR>۱- کلک، قلم.<BR>۲- نوعی نی که میان آب میروید.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گِ) (اِ.) ۱- کلک، قلم. ۲- نوعی نی که میان آب میروید.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاگل . [ گ ِ ] (اِ مرکب ) مخفف کاهگل . (ناظم الاطباء).
کاگل . [ گ َ ] (اِ) کلک و قلم تحریر. ◄ نی میان تهی که در میان آب روید. (ناظم الاطباء). ظاهراً تحریفی است از کاکوگل .