کاکوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاکوی . (اِخ ) رجوع به کاکو شود.
کاکوی .(اِخ ) دهی است از دهستان ییلاق بخش قروه شهرستان سنندج واقع در ٤٠ هزارگزی جنوب باختر قروه، کنار راه فرعی قروه به سنقر واقع و زمین آن کوهستانی و هوای آن سردسیر است . ٤٥٠ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه است محصولاتش غلات و لبنیات و توتون و شغل اهالی آن زراعت و گله داری است . در دو محل و بفاصله ٔ یک کیلومتر بنام کاکوی بالا و کاکوی پائین نامیده میشود. بالا جزء دهستان ییلاق و پایین جزء اسفندآباد است تعداد سکنه ٔ پایین ٢٦٠ تن است از صنایع دستی زنان قالیچه و جاجیم و گلیم بافی معمول است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).