کاکوتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ.) گیاهی است از تیرة نعناعیان که برخی گونههایش به صورت درختچه میباشند و برخی هم علفی است. چون بوی بسیار مطبوعی دارد از آن برای خوشبو کردن ماست و دوغ استفاده میکنند. کاکوتی مقوی معدهاست.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) گیاهی است از تیره نعناعیان که برخی گونههایش به صورت درختچه میباشند و برخی هم علفی است. چون بوی بسیار مطبوعی دارد از آن برای خوشبو کردن ماست و دوغ استفاده میکنند. کاکوتی مقوی معدهاست.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاکوتی . (اِ) آویشن . گیاهی است که آن را به عربی سعتر خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).هدایت گوید: «کاکوتی بر وزن یاقوتی » در برهان و جهانگیری بمعنی آویشن آورده اند... و ندانسته اند که این لغت غلط است کاکوتی اصلش «ککلیک اوتی » است یعنی علف و سبزه ٔ کبک و آن نیز ترکی است که «ککلیک » کبک را گویند و «اوت » علف را. کاکوتی مصحف «ککلیک اوتی » ترکی است بمعنی «کبک گیاه » و بگمان من کاکوتی همان ژاژ است . (یادداشت مرحوم دهخدا از حاشیه ٔ برهان چ معین ).