کاکله

کاکله . [ ک ُ ل َ / ل ِ ] (اِ) قاقله . گیاهی است به هند که در داروها مستعمل است . (از رسملی قاموس )(؟).

کاکله . [ ک ُ ل َ ] (اِخ ) نام مبارزی بوده است ایرانی از فرزندان تور. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : که آمد به نزدیک او کاکله ابا لشکری چون هزبر یله . فردوسی .

کاکله . [ ک ُ ل َ ] (اِخ ) ابن محمودبن محمد. او راست «الامثلةالشرطیة فی تحریرالوثائق الشرعیة». کشف الظنون . (ذیل الامثلةالشرطیة...).