کاکل صبح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاکل صبح . [ ک ُ ل ِ ص ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) فجر. (ناظم الاطباء).کنایه از اول صبح . (آنندراج ). سپیده دم : شور عجبی در چمن از بلبل صبح است این شانه سزاوار خم کاکل صبح است . محمدقلی سلیم (از آنندراج ).