کاکران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاکران . [ ک ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ولوبی بخش سوادکوه شهرستان شاهی که در ٢٤هزارگزی باختر پل سفید واقع، زمینش کوهستانی و سردسیر است . در زمستان سکنه ندارد و تابستانها عده ای از اهالی کندیج کلا از بلوک زیر آب برای تعلیف احشام خود به این ده می آیند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣) (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو).