کامل کردن

کامل کردن . [ م ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بی نقص کردن . بی عیب ساختن . به کمال رساندن : ز بسکه اهل هنر را بزرگ کرد و نواخت بسی نماند که هر ناقصی کند کامل . سعدی . رجوع به کامل شود.

تکمیل کردن، تشکیل دادن، جمع کردن جبران کردن موفق شدن، تمام کردن، انجام دادن ختم کردن، به‌پایان رساندن بستن

فرجامانیدن