کامجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کامجر. [ م َ ج َ ] (اِخ ) لقب جد اسحاق بن ابراهیم بن کامجر المروزی الکامجری معروف باسحاق بن ابی اسرائیل و لقب پسر او محمدبن اسحاق بن ابراهیم بن کامجرالکامجری است که ساکن بغداد بودو در ٢٣٩ هَ .ق . وفات یافت . (لباب الانساب ج ٢ ص ٢٣).