کامبین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کامبین . (نف مرکب ) نیکبخت و سعادتمند و دولتمند و توانگر. (ناظم الاطباء). کامیاب و بامراد. (آنندراج ). صاحب عزت و جاه و نایل . (شعوری ج ٢ ص ٢٥١ ورق ب ). ◄ خوشدل و خرسند و بهره مند در هر عزم و مقصود و آرزویی . ◄ خودسر و مختار. ◄ زبردست و توانا. (ناظم الاطباء).