کامبوج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کامبوج . [ ب ُ ] (اِخ ) کشوری است در هندوچین واقع بین سیام و لائوس و آنام و کوشنشین و خلیج سیام که ١٧٥٠٠٠ کیلومتر مربع وسعت و ٣٧٤٨٠٠٠ تن سکنه دارد که غالباً حمیری هستند و بقیه به اهالی تبت و مغول منسوبند. آب و هوایش گرم و رطوبی است و پایتخت آن پنوم پنه است از محصولات و میوه هایش برنج و توتون و پنبه و گلابی وهلو معروف است و ماهی دودی از صادرات کامبوج است .