کالیکول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کالیکول . (فرانسوی، اِ) برگه هایی که در زیر کاسه ٔ گل جمع میشوند و کاسه ٔ ثانوی گل را تشکیل میدهند: در زیر کاسه ٔ بعضی از نباتات مانند میخک و پنیرک و توت فرنگی برگه ها و یا قطعات سبزرنگ دیگری بنام کالیکول دیده میشود و کاسه ٔ گل را مضاعف میسازد. (از گیاه شناسی ثابتی ص ٤١٠ و ٤٤٦).