کالفته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کالفته . [ ل ُ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) پریشان . (برهان ) (آنندراج ). شیدا و دیوانه مزاج . (برهان ). دیوانه منش . آشفته . (برهان ) (آنندراج ) (اوبهی ) : فرود آید ز پشتش پور ملعون شده کالفته چون خرسی خشینه . لبیبی . ترا علت جهل کالفته کرد کزین صعبتر نیست چیز از علل . ناصرخسرو. یک خیل خوک وار درافتاده با یکدگر چو دیوان کالفته . ناصرخسرو (از فرهنگ رشیدی ).