کالار

(اِ.)<BR>۱- آبکند عمیق که اسب و سوار از آن گذر نتواند کرد.<BR>۲- تخته سنگ پهن و نازک.<br>

(اِ.) ۱- آبکند عمیق که اسب و سوار از آن گذر نتواند کرد. ۲- تخته سنگ پهن و نازک.

کالار. (اِ) آب کندی را گویند که بسیار عمیق باشد و از کنار تا کنار او آن مقدار باشد که اسب و آدم نتواند جست . (برهان ) . ◄ تالاب بزرگ که اسب و آدم از آن نتواند گذرد. ◄ تخته سنگ تنگ و نازکی را نیز گویند که بر روی مردروهای زیر حمام و جویهای آب پوشند. (برهان ). سنگ نازک چون آجر که روی جوی را پوشانند. تَلَه (در تداول مردم قزوین ).