کافور جودانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافور جودانه . [ رِ ج َ ن َ / ن ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نوعی کافور است بغایت خوشبوی، بوئیدن آن درد سر را نافع باشد و خوردن آن قطع شهوت جماع کند. (جهانگیری ) (برهان ) (آنندراج ) (شعوری ج ٢ ص ٢٥٨). کافور رباحی . رجوع به کافور و کافور رباحی شود.