کافرکیش

کافرکیش . [ ف ِ /ف َ ] (ص مرکب ) بی دین و آنکه ملت او خلاف شرع باشد. (آنندراج ). کسی که بی دین باشد. (ناظم الاطباء). کسی که به مذهب کفار باشد. (شعوری ج ٢ ص ٢٤٢) : آمد به نماز آن صنم کافرکیش ببرید نماز مؤمنان درویش . سعدی . در تو آن مردی نمی بینم که کافر بشکنی بشکن ار مردی هوای نفس کافرکیش را. سعدی . چو بید بر سر ایمان خویش میلرزم که دل بدست کمان ابروئیست کافرکیش . حافظ. بر جبین نقش کن از خون دل من خالی تا بدانند که قربان تو کافرکیشم . حافظ.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی