کافرک غزنین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافرک غزنین . [ ف ِ رَ ک ِ غ َ ] (اِخ ) جمال الدین ناصر شمس معروف به کافرک غزنین که در هزل و هجا گوئی معروف بوده است چنانکه خلق از بیم زبان او را تعظیم کردندی و از بیم لسان اغراض او را وفا کردندی . (از لباب الالباب عوفی چ نفیسی ص ٤٥٥) (قاموس الاعلام ترکی ) (مجمعالفصحاء). اشعار زیر از اوست : پدرش گر بنانش دست برد بشکند خرد ناخنان پدر پسرش گر بخوانش درنگرد بر کشد چست دیدگان پسر آنچه سرمای بخل خواجه کند بمه دی درون و مه نکند از بخیلی که دارد ایرش را بکس زن همه درون نکند. (لباب الالباب عوفی چ نفیسی ص ٤٥٥).