کافرسیرت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافرسیرت . [ ف ِ / ف َ رَ ] (ص مرکب ) کسی که بخوی کافر باشد. کافرخوی . کافرستیز : آخر ای نادان کافرسیرت مشؤم دون می نه بینی فوق و تحت و کوه و صحرا و بحار. سنائی . رحوع به کافر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافرسیرت . [ ف ِ / ف َ رَ ] (ص مرکب ) کسی که بخوی کافر باشد. کافرخوی . کافرستیز : آخر ای نادان کافرسیرت مشؤم دون می نه بینی فوق و تحت و کوه و صحرا و بحار. سنائی . رحوع به کافر شود.