کافر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ) [ ع. ] (اِفا.) بی دین، ملحد. ج. کفره، کفار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فَ) [ ع. ] (اِفا.) بی دین، ملحد. ج. کفره، کفار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کافر. [ ] (اِخ ) از بلاد هذیل . (معجم البلدان ).
کافر. [ ] (اِخ ) نام قوم بزرگی است در سواحل شرقی آفریقای جنوبی . (از قاموس الاعلام ترکی ).
کافر. [ ] (اِخ ) نام قنطره ای است . (معجم البلدان ).
مترادف و متضاد واژهدان
بتپرست، بدکیش، بیایمان، بیدین، زندیق، لامذهب، مرتد، مشرک، ملحد، منافق ناسپاس (متضاد: مومن)
فرهنگ طیفی واژهدان
مشرک، ملحد، نامقدس، عجم، بیدین، جاهل، بتپرست، مرتد، بدعتگذار آدم کافر، محارب باخدا، عضو حزب باد
واژگان فارسی سره واژهدان
ناگرویده، ناگرونده، ناخستو، ناباور، خدا نشناس، بیدین، بیخدا، بجا نیاورنده