کاغذگیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاغذگیر. [ غ َ ] (اِ مرکب ) چیزی که در زمستان بجهت منع نفوذ باد در دریچه و پنجره ٔ خانه گذارند. کاغذی که بر شبکه و پنجره ٔ تا بدانها بچسبانند تا گردو غبار و آفتاب در آن نرسد. (آنندراج ) : یار پنهان ز نظر گشت چو شد دیده سفید مانع پرتو خورشید بودکاغذگیر. ملاطاهر غنی (از آنندراج ). ◄ و چیزی باشد که خاتم بندان از عاج سازند و هنگام نوشتن نامه و مانند آن کاغذ در آن استوار کنند تا از آسیب باد بر هم نخورد و این در هندوستان متعارف است . (آنندراج ). ◄ گیره ٔ کاغذ که از چوب یا فلز سازند.