کاغ کاغ

کاغ کاغ . (اِ صوت ) بانگ و آواز کلاغ را گویند. (برهان ) (غیاث اللغة). بانگ و مشغله ٔ کلاغ . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نسخه ٔ نخجوانی ) (اوبهی ). بانگ کلاغ . (جهانگیری ) (ناظم الاطباء). نعیب . قارقار : ای گرفته کاغ کاغ از خشم ما همچون کلاغ کوه و بیشه جای کرده چون کلاغ و کاغ کاغ . عسجدی . شد ز لون مختلف چون خانه ٔصباغ باغ زاغ بیرون شد ز باغ و ماند اندر کاغ کاغ . برهان الدین بزاز (از جهانگیری ). کاغ کاغ و نعره ٔ زاغ سیاه دائماً باشدبدنیا عُمرخواه . مولوی (مثنوی ج ٥ ص ١٥٠). ◄ آواز زاغ . (جهانگیری ) (برهان ) (آنندراج ). ◄ حکایت صوت مرغابی و امثال آن . رجوع به کاغ شود.