کاسه گری

کاسه گری . [ س َ / س ِ گ َ ] (حامص مرکب ) عمل و شغل کاسه گر. ساختن کاسه و طبق . قداحه . (منتهی الارب ). - فوت کاسه گری ؛ کنایه از وارد بودن به دقایق یک عمل . آگاهی از پیچ و خم یک کار و نکات باریکتر از موی آن داشتن . ◄ سرودن و نواختن کاسه گر (نوایی از موسیقی ) : یک دو دم بر سه قول کاسه گری چارکاس مغانه بستانیم . خاقانی . حالت سرو چنانست که ذوقی دارد نفس بلبل و آن دبدبه ٔ کاسه گری . نجیب جرفادقانی (از جهانگیری ). ◄ (اِ مرکب ) کارخانه ٔ کاسه وبشقاب و آوندهای چینی سازی . (ناظم الاطباء).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی