کاسفه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کاسفه . [ س ِ ف َ ] (ع ص ) مؤنث کاسف، شمس کاسفة؛ آفتاب گرفته شده . (ناظم الاطباء). و رجوع به کاسف شود.