کارکرده

(کَ دِ) (ص مف.)<BR>۱- کارآزموده، باتجربه.<BR>۲- کهنه، فرسوده.<br>

(کَ دِ) (ص مف.) ۱- کارآزموده، باتجربه. ۲- کهنه، فرسوده.

کارکرده . [ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) کارآزموده . جهاندیده . کارآزمون . مجرب : ز لشکر گزین کرد پس بخردان جهاندیده و کارکرده ردان . فردوسی . چنین گفت بهرام کای مهتران جهاندیده و کارکرده سران . فردوسی . جهاندیده وکارکرده دو مرد برفتند و جستند جای نبرد. فردوسی . ◄ جنگ دیده . نبرد آزموده : بیاورد لشکر ده و دو هزار جهاندیده و کارکرده سوار. فردوسی . ◄ مستعمل . معمول .

مستعمل کارکشته، مجرب

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی