کارویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارویه . [ ی ِ ] (اِخ ) دهی ازدهستان اشترجان بخش فلاورجان شهرستان اصفهان ٦هزارگزی جنوب باختر فلاورجان، ٢هزارگزی شمال جاده ٔ شهر کرد باصفهان جلگه و معتدل و دارای ١٩٦ تن سکنه است، آب از قنات دارد و محصول آن غلات و برنج و پنبه و تریاک وشغل اهالی زراعت است . صنایع دستی زنان کرباس بافی است . راه فرعی دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).