کارولین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارولین . [ رُ ] (اِخ ) نام دو کشورامریکای شمالی «کارولین شمالی » و «کارولین جنوبی » است . نخستین حاکم نشین «رالای » و دارای ٢٥٧٠٠٠٠ و دومی حاکم نشین «کلمبیا» و دارای ١٦٨٣٠٠٠ تن سکنه است .
کارولین . [ رُ ] (اِخ ) (جزیره ٔ) مجمعالجزایر «اوقیانوسیه »، «میکرونزی » .
کارولین . [ رُ ] (اِخ ) ماتیلد. ملکه ٔ دانمارک متولد در «سیسیل » (هانور) (١٧٥١ - ١٧٧٥ م .) زن «کریستیان هفتم » که مجنون و مخبط بود. وی با عاشق خود «استروئنسه » کشور را اداره میکرد.