کاروانسالار

کاروانسالار. [ کارْ / رِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) قافله باشی . قافله سالار : ضمیرش کاروانسالار غیب است توانا را ز دانائی چه عیب است . نظامی . تیز در ریش کاروانسالار گر بدان ره رود که خر خواهد. سعدی (از هزلیات ).