کارعات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کارعات . [ رِ ] (ع ص، اِ) ج ِ کارعة. (ناظم الاطباء). خرمابنان لب آب . (منتهی الارب ). رجوع به کارعه شود.