کارشکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شِ کَ) (ص فا.)<BR>۱- کسی که مانع پیشرفت کار باشد.<BR>۲- سخن چین، نمام.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شِ کَ) (ص فا.) ۱- کسی که مانع پیشرفت کار باشد. ۲- سخن چین، نمام.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارشکن . [ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) هر چیز که مانع از پیشرفت کار باشد. (ناظم الاطباء). آنکه کار شکنی کند. ساعی . واشی .