کارس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارس . [ رِ] (اِخ ) شهری به بین النهرین بر ساحل خابور و این همان حران امروزی است و اشکانیان در ٥٣ ق .م . در این جا کراسوس را شکست دادند.
کارس . [ رِ ] (اِخ ) نام دهاتی در سه راه اسکندر بین شوش و همدان بروایت دیودور. (از ایران باستان ج ٢ ص ١٩٠١).
کارس . [ رِ ] (اِخ ) شهری از ترکیه و آن شهری نظامی است بساحل «کارس چای » دارای ١٤٠٠٠ تن سکنه .