کارراه انداز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارراه انداز. [ اَ ] (نف مرکب ) کسی که کار دیگران را انجام دهد. کسی که در پیشرفت امور دیگران کمک کند. کارراه انداز قوی ؛ وِشکَردَه . (از سبک شناسی ج ٢ ص ٣٠٢).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارراه انداز. [ اَ ] (نف مرکب ) کسی که کار دیگران را انجام دهد. کسی که در پیشرفت امور دیگران کمک کند. کارراه انداز قوی ؛ وِشکَردَه . (از سبک شناسی ج ٢ ص ٣٠٢).