کار چراغ خلوتیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کار چراغ خلوتیان . [ رِ چ َ / چ ِ غ ِ خ َل ْ وَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از افروختن به دوام باشد و روشن ساختن جای تاریک را نیز گویند. ◄ دوده افکندن . (برهان ) (آنندراج ) : ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت کار چراغ خلوتیان باز درگرفت . حافظ (دیوان چ قزوینی ص ٥٩).