کار زن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کار زن . [رِ زَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) امر مربوط به زنان . ◄ هم آغوشی زن . آرامش با زن : به کار زنان تیز بودی برش همی نرم جایی بجستی سرش . فردوسی .
کارزن . [ رَ زْ / رْ زَ ] (اِخ )قریه ای است به سمرقند. (معجم البلدان ). قریه ای است به سمرقند و نواحی آن . (انساب سمعانی ورق ٤٧٠ ب ). درمعجم البلدان این کلمه «براء مفتوحه و زای ساکنه » ودر انساب سمعانی «بسکون راء و فتح زاء» آمده است .