کار در پا افکندن و انداختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کار در پا افکندن و انداختن . [ دَ اَ ک َ دَ وَ اَ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از سخت و دشوار گردانیدن کار. (آنندراج ) : مینداز در پای کار کسی که افتدکه در پایش افتی بسی . سعدی (از آنندراج ). چو دل در زلف توبسته ست حافظ بدینسان کار او در پا میفکن . حافظ (از آنندراج ).