کادس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کادس . [ دِ ] (ع ص، اِ) فال بد که به عطسه دادن گیرند از عطاس و جز آن . (منتهی الارب ). آنچه بدان تطیر کنند و به فال بد گیرند از فال و عطسه و جز آن . (ناظم الاطباء). ◄ آهو که از پس پشت درآید و آن را شوم دارند. ج، کوادس . (منتهی الارب ). آن صید که از بالا درآید. (مهذب الاسماء).