کاخ نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نِ) (ص مر.)<BR>۱- ساکن کاخ.<BR>۲- ثروتمند، مرفه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نِ) (ص مر.) ۱- ساکن کاخ. ۲- ثروتمند، مرفه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاخ نشین . [ ن ِ ] (نف مرکب، اِ مرکب ) قصرنشین . شاه . امیر : از حادثه لرزند بخود کاخ نشینان ما خانه بدوشان غم سیلاب نداریم . صائب .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی