کاجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کاجان . (اِخ ) دهی جزء دهستان تاررود بخش حومه ٔ شهرستان دماوند، واقع در پانزده هزارگزی جنوب باختر دماوند و شش هزارگزی جنوب راه شوسه ٔ تهران به دماوند. در جلگه ٔ معتدل و سکنه ٔآن ٢٤٨ تن و زبان آنان فارسی است . آب آن از رودخانه تاررود و محصول آن غلات، بنشن، گردو، انگور، قیسی و شغل اهالی زراعت و باغبانی و جاجیم بافی . مزرعه ورجه و کوه باستول جزء این ده است . راه آن مالرو و راه فرعی به شوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
کاجان . (اِخ ) دهی جزء دهستان سیاهکل بخش سیاهکل دیلمان شهرستان لاهیجان، واقع در ٢ هزارگزی باختر سیاهکل جلگه . معتدل مرطوب . مالاریائی . سکنه ٔ آن ١٧٧ تن زبان آنان گیلگی فارسی است . آب آن از رودخانه ٔ شمرود.محصول آنجا برنج، ابریشم، چای . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).