ژیگولت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گُ لِ) (اِ.) مؤنث ژیگولو؛ دختری که همواره در مجالس لهو و لعب و رقص حضور یابد و وقت خود را به بطالت گذراند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گُ لِ) (اِ.) مؤنث ژیگولو؛ دختری که همواره در مجالس لهو و لعب و رقص حضور یابد و وقت خود را به بطالت گذراند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ژیگولت . [ گ ُ ل ِ ] (فرانسوی، ص، اِ) تأنیث ژیگولو. زن ِ خودآراکه پیوسته در لهو و لعب و مجالس رقص وقت بگذراند.