ژیره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ژیره . [ رِ ] (اِخ ) نام دیهی از ناحیه ٔ شاپور فارس به عهد باستانی . (ترجمه ٔ ایران در زمان ساسانیان ص ٦٣).
ژیره . [ رَ / رِ ] (اِ) زیره . زیره است که به عربی کمون خوانند و بهترین آن کرمانی باشد. (برهان ). بلغت یونانی زیره را سنبوت گویند. (برهان ). کمون، معرب خامون کرمانی و فارسی و شامی و نبطی بود. (منتهی الارب ). زیره ٔ سیاه و زیره ٔ سبز از اقسام زیره است .