ژوپین ور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ژوپین ور. [ وَ ] (ص مرکب ) حامل نیزه . سنان دار. نیزه دار.بردارنده ٔ زوبین . رجوع به زوبین ور شود : چو دربان بدید آن سپاه گران سپردار بسیار و ژوپین وران . فردوسی . صفی برکشیدند پیش سوار سپردار و ژوپین ور و نیزه دار. فردوسی . پیاده سپردار ژوپین وران شده انجمن لشکر بی کران . فردوسی . همه دشت ژوپین ور و نیزه دار به یک سو پیاده به یک سو سوار. فردوسی . سپر برگرفتند ژوپین وران بگشتند با خشتهای گران . فردوسی . سپه بود بر میمنه چل هزار سواران ژوپین ور نیزه دار. فردوسی . برفتند آنگاه ژوپین وران ابا جوشن و خشتهای گران . فردوسی .