ژولین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ژولین . [ ی َ ] (اِخ ) (قدیس ) نام رئیس اسقفهای تُلد (طلیطله ) از ٦٨٠ تا ٦٩٠ م . متولد و متوفی در همان شهر (٦٢٠-٦٩٠ م .). ذکران وی هشتم مارس است .
ژولین . [ ی َ ] (اِخ ) از قدیسین متولد به وین در دُفینه . وی بسال ٣٠٤ م . در بریود به شهادت رسید. کلیسای «سن ژولین لوپور» در پاریس بنام او و ذکرانش ٢٨ اوت است .
ژولین . [ ی َ ] (اِخ ) کنت . نام شخصیتی موهوم که گویند فرماندار آندالوزی بود. وی بر اثر حس کینه کشی در سال ٧١١ م . مدخل اسپانیا را به روی مُرها بگشود.