چین و ماچین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چین و ماچین . [ ن ُ ] (اِ مرکب، از اتباع ) چین ماچین . قر و فر. با چین های بسیار در جامه .
چین و ماچین . [ ن ُ ] (اِخ )چین ماچین . چین و ماوراءِ چین . یا چین و کشنشین یا چین و ماچین : چین تو ظاهر و ماچین به مثل باطن تو به چین بودی و مانده ست ترا ماچین . ناصرخسرو.